XII SMOTRA 2017

Zvanična selekcija XII Smotre kratke video forme – AVIFest, 2017 – filmovi domaćih autora:

  1. Kad ja podjoh (6:09) – Sara Stijović

Uloge: Sveto Radović i Aleksa Stijović, montaža: Ivan Zirojević, dir. fotografije: Ivan Čojbašić

2016.

Starac radi na gradskom groblju, istovremeno držeći na oku mladog momka koji takođe radi – čisti grobove.

Sara Stijović (1997), rođena je u Podgorici.  Osnovno i srednje obrazovanje je završila u svom rodnom gradu. Četvrti razred Gimnazije završila je u Sijetlu, Vašington, SAD. Kao dijete koje potiče iz porodice umjetnika, uvijek je bila okružena uljanim bojama i platnima, kamenom i glijentima, glinom i drvetom, tušem i perom, ali i notama i pokretnim slikama. Prvu ljubav je otkrila u srednjeoj školi – pisanje i književnost. Nešto kasnije otkriva onu ljubav koja obuhvata sve što voli i cijeni. Jeseni 2016. godine upisuje Filmsku i Televizijsku Režiju na Fakultetu Dramskih Umjetnosti na Cetinju – trenutno je student druge godine, a iza sebe ima dva kratkometražna, igrana filma i jedan kratkometražni, dokumentarni film.

  1. Close Your Eyes (5:18) – Damir Murseljević & ELOHIM

2016

Spiritualno-evokativni eksperimentalni video rad za muzički komad “Close Your Eyes” crnogorskog umjetnika i producenta ELOHIM-a.

Muzika: Elohim,  režija: Damir Murseljević, montaža: Nikola Božović & Damir Murseljević

Damir Murseljević je rođen 1979. u Podgorici.  Diplomirao je na FDU Cetinje, na Odsjeku za grafički dizajn. Ljubav prema fotografiji rodila se još na samom početku studija, i vremenom prerasla u njegov glavni umjetnički izražaj. Njegovo stvaralaštvo je bazirano na radu sa analognom kamerom i tehnikom višestruke ekspozicije, čiji je product i priložena fotografija. Do sada je priredio sedam samostalnih izložbi fotografija i učestvovao na nekoliko kolektivnih. Proteklih 18 godina aktivno se posvetio i marketingu, pozorištu, filmskoj kritici, radijskoj i video produkciji, stripu, a u poslednje vrijeme i socijalnom radu.

Nikola Božović je rođen 1987. u Podgorici. Završio je grafički dizajn na FVU. Amaterski počinje produkcijom da se bavi sa svojih 17 godina, i to konkretno Underground Hip Hop-om. Dvije godine kasnije počinje saradnju sa Milenkom Subotićem “Wicked Rus”-om i ubrzo nakon toga  zajedno sa njim, Nebojšom i Goranom Štekovićem formira grupu BRT (Bači Rimu Trupa). Uporedo sa ovim projektom, zajedno sa Milošem Pejovićem, tadašnjim gitaristom “Qtera”-e formira grupu Deep Thoughts. Ubrzo se bendu priključuju gitarista benda “Little Radojica is not able to suffer anymore” Ivan Tomašević i bubnjar Đorđe Boljević. Zadnjih godina radi na svom solo projektu – Elohim.

  1. Slovoljupci (13:00) – Mladen Ivanović

Montaža: Nemanja Dragović

2017.

Kratki, dokumentarni film koji prikazuje odnose između dva naselja, dviješkole, dvije porodice, dva čovjeka po kojima su škole dobile ime i vremena kada nastaju prva štampana slova u Crnoj Gori

Ivanović Mladen je reditelj iz Podgorice. Iza sebe ima više filmskih ostvarenja, među kojima prednjači dugometražni dokumentarni  film “ Između rijeke i ljudi”, pobjednik Međunarodnog festival Baneff u Švedskoj. Sem filma, uči za psihoterapeuta i redovno, subotom od 10h, čisti Goricu, evo već 4 pune godine.

  1. Pogibe Jonh Kennedy, sjećam se… (2:30) – Gordana Nikač

2017

Support: Studio 27

Tragične pogibije svjetski slavnih i poznatih ličnosti (1960/ 70-tih) bile su značajno oplakane i u Crnoj Gori. O tome, u ovom kratkom videu, kaziva svjedokinja Gordana Goca Nikač.

Vječito mlada, uvijek puna života i vedrine, Gordana Nikač je rođena u cvatu SFRJ. Nakon decenija humanitarnog rada u hladnoj Norveškoj, vraća se, početkom novog milenijuma, jedinoj domovini i, sa teškim – ali ipak podnošljivim – bremenom posttranziciono natovarenih godina, dokazuje da je život bez tupih stereotipa zapravo najveći iskorak koji se može sada i ovđe napraviti. I pored svakodnevnih pritisaka sociološke ploče – zvane domaća španska serija – ona potencira neke od najdominantnijih diskursa naše sadašnjosti. I kao takve – razbija ih u paramparčad!! Ona abera nema u svom video experimentu i kao takvoj nema joj ravne! Zato joj je, od strane regionalno relevantnih video znalaca, i dodijeljena titula začetnice postfeminističkog videa kod nas. Samo će vrijedni video hroničari, nekih budućih vremena, biti u prilici da uvide i tačno protumače doprinos ove autorke crnogorskoj video emacipaciji. Nesumnjivo, jasno je da se radi o epohalno krupnim koracima našeg ženskog video stvaralaštva, pa vrijedi sačekati koju deceniju kako bi se ovo i ovakvo stvaralašto klasifikovalo onako kako zaista zaslužuje. Živi i radi u Podgorici, a biciklo pasionirano vozi na realciji Zabjelo – kanjon Cijevne. Nikada se neće predati!

  1. Tuneli (8:00) – Katarina Švabić

2017

Tuneli. Iz jednog u drugi, ka trećem. Svjetlost, tama,  međuprostori. Veličanstveno graditeljstvo: željeznička struktura kao metafora humane egzistencije  – drame njenih unustrašnjih suprotnosti…

Montaža: Nusret Đoković

Katarina Švabić je istraživač na polju vizuelnih umjetnosti, predavač na Fakultetu vizuelnih umjetnosti u Podgorici. Rođena 1975. godine u Beogradu. Osnovne i magistarske studije slikarstva završila je na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju. Živi i stvara u Podgorici. Izlagala na više samostalnih i grupnih izložbi i festival u zemlji i inostranstvu.

  1. Tito’s speech (2:49) – Srđan Sićko Milić

2013

Film “Tito’s speach” je kratak, duhovit izraz, kroz 3D animacju, koji dočarava neprevaziđen mit Josipa Broza Tita, kao i svojevrsno poređenje sa nedostacima današnjih sistema, uključujući masovnu histeriju, kao jedan od osnovnih problema društva koje funkcioniše u okviru sistemskog uređenja…

Srđan Sićko Milić, rođen 4. II 1968. godine u Baru. Studirao na fakultetu za konzervaciju – likovni smjer,  na Cetinju, u klasi profesora Nikole Gvozdenovića. Izlagao na više grupnih i samostalnih izložbi u Crnoj Gori i regionu (Sloveniji, Bosni, Srbiji..).

  1. Breath of Violence (3:12) – Edo Žuđelović

Video za razliku od apstrakcije predstavlja oslobađanje, značenje i smisao stvaranja koja je značajano promjenila realnost gledanja.

Edo Žuđelović, student FVU Podgorica na smjeru Dizajn

  1. Pecki novogodišnji (8:57) – Paris & Pipa

2017

Lajfkoching za bolji život u Novoj godini (specijalno za XII AVIFest)

I dalje misteriozne i neidentifikovane, rođene podgoričanke, Paris & Pipa, privukle su pažnju FB javnosti prije nekoliko godina kada su objavljeni skandalozni snimci obnaženog Prvog čoveka i njegove vanbračne, premoderne pratilje, kako se u ljubavnom grču, na zadnjem sjedištu najnovijeg Jagura E – Pace, na parkingu iza Gintaša, bezumno čapavaju i dive jedinstvenoj kombinaciji elegancije i agilnosti ovog premoćnog četvorotočkaša.  Tada je u emisiji Mehanizam istraženo i dokazano da je ta premoderna pratilja jedna od dvije mlađe sestre ove Paris, zaposlena na određeno u Ramadi i da je auto u nelegalnom vlasništvu, pogrešno parkirano i blago spušteno. A ova Pipa je, ako je vjerovati drugoj strani tj. istraživačkoj redakciji okorelog oligarha, niko drugi do jedna od majki sa nekoliko punoljetne đečine. No, bez obzira na zakulisana čaršijska nagađanja, jedno je sigurno: autorke žive na visokoj nozi, u elitnom City kvartu, i ne prođe ni mjesec-dva, a one, putem jedne kamere i jednog kadra, obavještavaju javnost o dometima reformskih agendi, transatlantskih integracija i sveopšteg blagostanja kojem kao društvo u cjelini težimo. Priča se da su slabe na vreće masnog, tranzicionog novca sa kojim oblažu svoja vitka tela kako bi imale poželjan preplanuli ten i blago napuckane usnice.

  1. Koliko ljudi treba još da umre (4:41) – Autogeni trening

2017

autori: Danilo i Toni Pendo, scenario i montaža: Toni Pendo, rezija: Danilo i Toni Pendo

Bend postoji od 2000. god. Autogeni Trening su: Dino Kapetanović, Bojan Bojanić i Veljko Vučurović, koji je na mjestu basiste zamjenio dugogodisnjeg člana Iliju Kojovića, u februaru mjesecu 2009. godine. Izdat je album “Previše”, za Muzičku asocijaciju Crne Gore. Album je dobio jako dobre kritike i proglašen je za najbolji debi album na ex Yu prostoru, na manifestaciji Indexi 09, koja se održava u Sarajevu. Poslije ovog albuma 2011. je izdat album “Napučini živog peska” , koji je snimljen u kultnom beogradskom studiju “Studio 5” – Pgp RTS. Album je takodje osvojio brojne pozitivne kritike i na nekoliko top listi je svrstan u 10 najboljih albuma u toj godini. Sviralo se po brojnim festivalima i klubovima, širom SFRJ, a i u inostranstvu. Saradjivali smo sa mnogim poznatim bendovima i muzičarima. U toku je snimanje novog albuma “Spasi se sam”, u studiju “Ultrazvuk”.

  1. Izbliza (4:17) – Katarina Đelović

2017

Kratki film koji prikazuje put shvatanja ličnosti kroz san.

Katarina Đelović je student Filozofskog fakulteta u Nikšiću.Ovo je njen prvi film.

  1. Parkinške Destinacije (3:30) – Saša Radović

2017

Scenario, režija, montaža: Saša Radović, kamera: Mladen Ivanović

Osokoljeni prethodnim uspjesima, čelnici opštinske administracije, podzemne cisterne za gorivo pokušavaju turistima predstaviti kao arheološke eksponate…

Autor je u četrdeset petoj, maltene najljepšim godinama. Svoju bandoglavost ljudima uporno predstavlja kao vrlinu, što ga čini izuzetno zapaženim u društvu. Voli da snima filmove.

  1. Oda nedostižnom (6:35) – Jelena Živković

2017

On je nepotpuna duša sa privremenim telom koja dolazi iz podvodnog sveta. Pod vodom više ne oseda mir. Izlazi na kopno jer želi da istraži novi svet; ali mu duša deluje bez tela, pa u svojoj potrazi za odgovorima shvata da ih sam mora naučiti time što de se vratiti nazad.

Jelena Živković (1994) je završila studije Audiovizelne produkcije, FVU. Bavljenje sintezom filma, fotografije, književnosti i slikarstva u sopstvene tematske projekte. Pohvalnica za glumačko dostignuće; Frankofoni pozorišni festival – Katanija, Sicilija (2013)

  1. Gaia (7:00) – Darko Vučković

2017

Ideja filma prati proces stvaranja skulpture, od uzimanja sirovog materijala, gline iz zemlje, preko procesa obrade do njegove transformacije u dovršeno umjetničko djelo. Elementarne sile koje svojim finim tkanjem prožimaju vidljivi svijet, kroz ruke umjetnika su oslobođene da djeluju i da stvaraju oblike Velikog Sjećanja Prirode.

Darko Vučković je rođen 1975. u Podgorici. Diplomirao na FLU Cetinje, 2001. godine u klasi prof. Dragana Karadžića, slikarski smjer.Godine 1999 – 2000. boravio na L’ecole Superrieure d’Art du Grenoble, Francuska, gdje se počinje baviti fotografijom, kompjuterski generisanom slikom i eksperimentalnim zvukom. Godine 2012. završio specijalističke studije na Fakultetu Likovnih Umjetnosti u Beogradu u klasi prof. Zorana Vukovića, slikarski smjer. Član ULUCG-a od 2002. godine.

  1. Svjetla grada (5:14) – Marko Gošović

Muzika i montaža: Marko Gošović

2017.

Svjetla grada je kratki eksperimentalni film koji prikazuje gradsku rasvjetu kroz dinamični digitalni mozaik, zabilježen iz automobila u pokretu u kasnim noćnim satima. Autorska muzika prati tempo oštrih noćnih otkucaja zvučnih kutija koje stoje na stubovima semafora i daju znak da je zabranjen prelaz za pješake.

Marko Gošović je asistent na podgoričkom Fakultetu vizuelnih umjetnosti , na smjeru Audiovizuelna produkcija. Osim filmom, bavi se muzikom, digitalnom umjetnošću, novim medijima, kao i produkcijom u kreativnim industrijama.